Anemia to objaw, a nie choroba

 



Anemia to objaw, a nie choroba

 

        Niedokrwistość (anemia) to stan osłabienia naszego organizmu. Zazwyczaj anemia jest objawem innych schorzeń. Według definicji jest to stan patologiczny  charakteryzujący się zmniejszoną liczbą krwinek czerwonych (RBC), obniżonym hematokrytem (Ht) lub/i zmniejszonym stężeniem hemoglobiny (Hb).


        Przyczyny niedokrwistości mogą być różne. Najczęściej jednak jest to niedostateczne lub nieprawidłowe wytwarzanie krwinek czerwonych w szpiku kostnym, nadmierny lub przedwczesny ich rozpad lub utrata erytrocytów na skutek krwawień. Objawy niedokrwistości nie są charakterystyczne. Do najczęstszych objawów należą: przewlekłe zmęczenie, zawroty głowy, depresje, zaburzenia czucia, czucie opaczne – parestezje, anoreksja, żółtaczka, nudności, utrata libido, zaburzenie miesiączkowania, duszność wysiłkowa, tachykardia, powiększenie sylwetki serca, szmery skurczowe, ryzyko wystąpienia objawów niewydolności krążenia, bladość skóry i błon śluzowych, hipotermia.

Istnieje kilka typów niedokrwistości. Najczęściej spotykana jest anemia niedoborowa - z niedoboru żelaza lub niedoboru witaminy B12. Niestety to właśnie anemia z niedoboru żelaza  jest najczęściej lekceważona. Bardzo często gdy czujemy się słabo, mamy zawroty głowy, do tego wypadają nam włosy, a skóra jest blada myślimy, że to chwilowy spadek odporności, który minie po krótkim odpoczynku. Nic bardziej mylnego anemia wymaga konsultacji lekarskiej, dlatego bardzo ważne jest żeby zgłosić się do lekarza gdy zaobserwujemy u siebie objawy anemii.


        W celu zdiagnozowania niedokrwistości z niedoboru żelaza (tzw. Niedokrwistość syderopeniczna) należy przeprowadzić szereg podstawowych badań: morfologię i badania biochemiczne krwi obwodowej. Do badań, które służą ustaleniu przyczyny

niedokrwistości syderopenicznej należą również: badania kału na obecność krwi utajonej, badania wykluczające patologię w obrębie układu pokarmowego oraz krzywa wchłaniania żelaza.




        Leczenie niedokrwistości polega na usunięciu przyczyny anemii, czyli np. wyleczenie źródła krwawienia, zmodyfikowanie diety. Bardzo często stosuję się leczenie farmakologiczne poprzez terapię doustna lub terapie pozajelitową. Terapia doustna trwa ok. 4 miesiące i w tym czasie chory przyjmuje tabletki lub drażetki z dawką ok. 150 – 200 mg elementarnego żelaza. Skuteczność tej terapii zauważalna jest już po 7 dniach – wzrasta liczba retikulocytów, po ok. 14 dniach zwiększa się stężenie hemoglobiny o ok. 1 g. Po ustąpieniu niedokrwistości zaleca się dalsze leczenie w celu wyrównania tzw. zapasów (magazynów) żelaza. W terapii pozajelitowej  podaje się domięśniowo lub dożylnie jedną ampułkę leku zawierającego po 100mg żelaza. Kuracja taka trwa ok. 10 -14 dni, stosuje się ją w przypadku nietolerancji leków doustnych, zaburzenia wchłaniania żelaza albo występuje konieczność szybkiego uzupełnienia niedoboru żelaza przy bardzo ostrej niedokrwistości.

 

        Żeby nie dopadła nas anemia syderopeniczna warto wprowadzić do swojej diety produkty bogate w żelazo. Najwięcej żelaza znajdziemy w otrębach, soczewicy, pestkach dyni, roślinach strączkowych, mięsach i podrobach, suszonych owocach (rodzynki), zielonych warzywach. Gdy podejrzewamy u siebie anemię  z niedoboru żelaza warto wybrać się do lekarza i wykonać podstawowe badania krwi. Nie poleca się samemu walczyć z niedoborem żelaza za pomocą tabletek dostępnych na rynku ponieważ nadmiar żelaza w organizmie jest toksyczny!